Maria Zaborowska

rekopis maria zaborowska

Urodziła się 19 lutego 1902 roku w Warszawie. Po zdaniu matury podjęła pracę w Dowództwie Sztabu Generalnego. Całą okupację spędziła w stolicy. Po powstaniu warszawskim razem z córką Wandą została osadzona w obozie przejściowym w Pruszkowie. Jej mąż Jerzy został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, w którym zginął w 1945 roku. Po wojnie wraz z córką przeniosły się do Zawiercia, a następnie 10 października 1945 dotarły do Słupska.

Tutaj Maria Zaborowska zaangażowała się w pracę w Wydziale Oświaty, Kultury i Sztuki, a następnie objęła kierownictwo w słupskim muzeum. Funkcję tę pełniła w latach 1950-1964. Dużą część życia poświęciła na działalność społeczną. Była jednym z inicjatorów powstania w Słupsku Polskiego Towarzystwa Historycznego, należała do komitetu organizacyjnego Słupskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, wspierała Polskie Towarzystwo Krajoznawcze i Polskie Towarzystwo Archeologiczne. Za swoją działalność była wielokrotnie nagradzana. Otrzymała, m.in. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Maria Zaborowska zmarła 17 sierpnia 1973 roku. Jej imieniem została nazwana jedna ze słupskich ulic.

Przez kilka lat Maria Zaborowska pracowała jako nauczycielka. Wykładała naukę pisania na maszynie, m.in. w Gimnazjum Kupieckim. W 1946 roku została zaangażowana w wystawienie jednoaktówki „Miłość Matki”. Maria Zaborowska przepisała rękopis na maszynie i podjęła się reżyserowania sztuki.

slider maria zaborowska