Czesława Bubnowska

Czesława Bubnowska

Czesława Bubnowska urodziła się 23 grudnia 1928 roku. Lata dzieciństwa i wczesnej młodości spędziła w Adamowiczach koło Grodna, niespełna półtora kilometra od Niemna. Z dużym sentymentem wspomina życie w tamtych okolicach – przerwane wybuchem wojny. Po 1 września 1939 roku nieopodal wsi stacjonowała Armia Krajowa.

Pani Czesława, jako dziecko (jak sama określa)„wszędobylskie” i odważne biegając po okolicy nawiązała kontakt ze stacjonującymi partyzantami i bywała angażowana np. do przenoszenia meldunków w umówione miejsca. W 1940 roku była świadkiem bezprecedensowego wydarzenia – odbicia miejscowego księdza z rąk radzieckich władz przez ludność okolicznych wsi kierowaną przez jej ojca i kuzyna. Po tym wydarzeniu większość rodzin we wsi wywieziono na Syberię, rodzinę pani Czesławy uratowało prawdopodobnie tylko wkroczenie wojsk niemieckich.

Po wojnie pani Czesława znalazła się jako repatriantka w Słupsku, gdzie spędziła dwa lata. Opowieści o tamtym okresie bardzo malowniczo przedstawiają Słupsk – jako miasto czerwonych domów, samolotów na lotnisku, śpiewających żołnierzy maszerujących długim szeregiem w niedzielę rano do kościoła. Miasto latarń gazowych i pól rzepaku w miejscu dawnej, a wtedy jeszcze nie istniejącej „Alki”. Warto posłuchać opowiadań naszej rozmówczyni żeby odnaleźć tamto miasto z lat 1945 – 47. Po okresie „słupskim” pani Czesława przeprowadziła się do Kobylnicy gdzie została bibliotekarką na następne 20 lat. W okresie pracy zawodowej nadal odzywała się w niej dziewczynka pomagająca partyzantom i duch walki podczas sporów o meble dla biblioteki z organami Ludowej Władzy czy nawet o cukierki dla dzieci na święta. Przez 20 lat obserwowała ewolucję biblioteki i czytelników od czasu kiedy na książkę zapisywała się w zeszycie kolejka do dziś, co tez znajdziemy w jej wspomnieniach.

slider czeslawa bubnowska